Wie ben ik ?

25398751 1573123119448761 1258422376934688554 n

Vanaf jongs af aan groot gebracht met dieren en ik zou mijn leven niet meer kunnen voorstellen zonder dieren. Ik was het type kind dat alle gewonde dieren mee naar huis nam om ze daar te verzorgen en beter te maken. Wat een verdriet als dit 9 van de 10 keer niet lukte.
Thuis opgegroeid met alleen maar dieren om me heen; katten, honden, papagaaien, andere vogels, tamme ratten, konijnen, hamsters, cavia's. Ik hield er toen al van om uren met de honden er op uit te trekken, hoe jong ik ook was.
Mijn wens was dan ook om later iets met dieren te doen, maar op wat voor manier was me nog niet duidelijk.

In 2008 haalden Erik en ik onze 1e eigen hond op, een Berner Sennen genaamd Odin. Onze 1e pup, dat is toch heel anders, je moet er mee trainen en de hond moet leren luisteren. Maar ook ik moest kijken en observeren wat hij me probeerde duidelijk te maken. Dat was even pittig, en had ik niet verwacht. Opgroeien met dieren thuis is heel wat anders dan in eens verantwoordelijk te zijn voor de hond. Wat genoot ik daarvan, een onstuimige pup opvoeden tot een goed luisterende hond die het leuk vond om voor je te werken. Helaas is Odin maar 4,5 geworden en moesten we toen afscheid van hem nemen omdat hij ziek werd. Wat een verdriet hebben we daar van gehad.
Toen Odin 2 jaar was namen we er een maatje voor hem bij, Laika, een prachtige witte grote hond uit Bosnie. Compleet anders dan Odin en dan merk je dat het trainen van honden niet bij elke hond gelijk is. Iedere hond is zijn of haar eigen individu en heeft een eigen persoonlijkheid. Wat een uitdaging en vooral veel plezier.
Een jaar later kwam Indy (uit Kroatie) bij de roedel en ook zij was weer heel ander van karakter. Indy is een hond die eigenlijk geen opvoeding nodig had, alleen voeding. Ze volgt je op de voet en doet wat je wilt en vindt het leuk te werken voor haar voer en beloning.
Daarna kwam Koko (uit Bosnie), ook weer compleet anders en een extra uitdaging omdat hij zich niet veilig voelt van de riem af. Dus hij mag fijn elke wandeling aan de riem, daar waar hij zich veilig voelt.
En als laatste is daar Onyx bijgekomen (uit Kroatie), een mix van verschillende rassen en een heel andere persoonlijkheid als bovenstaande honden.

Kortom, een leven zonder dieren kan ik mij niet voorstellen.
Na het volgen van verschillende trainingen met onze eigen honden, besloot ik in 2013 de opleiding te doen tot Kynologisch Instructeur bij de Martin Gaus Academie in Lelystad, mijn diploma haalde ik hetzelfde jaar. In 2015 ben ik de de opleiding Kynologisch Gedragstherapeut gaan doen, hier ben ik in 2016 voor geslaagd.
Omdat ik nog meer wil leren van de hond, zijn gedrag en lichaamstaal ben ik nog lang niet uitgeleerd. Daarom ga ik (en mijn collega's) met regelmaat naar lezingen en workshops.

Buiten het hondentrainen werk ik 20 uur in de week als administratief medewerker bij het planbureau van een zorginstelling en in mijn vrije tijd en in de avonduren ben ik zoveel mogelijk met de honden bezig. Onze honden gaan elke avond 1,5 uur naar het bos waar ze lekker kunnen ravotten en zich uit kunnen leven.

Het beginnen van een eigen hondenschool was altijd al een droom, van mijn hobby mijn werk maken en dat doen waar ik veel plezier aan beleef: werken met mens en dier. Deze droom is nu uitgekomen met het opstarten van Hondenmaatje, een project waar veel aan vooraf ging maar uiteindelijk is gegroeid tot iets moois.

Hondenmaatje vind het belangrijk dat baas en hond leren hoe leuk samenwerken is. De trainingen bestaan dus vooral uit oefeningen die het samenwerken versterken. Positief trainen staat ook voorop bij mijn hondenschool, correctiemiddelen en fysieke correcties zijn absoluut niet toegestaan.

Mijn interesses zijn veelzijdig en breed, mens en dier helpen op wat voor manier dan ook is mijn streven.

Contactformulier